چيزى گفته شده ، و به نظر مىرسد كه اين دو معنى نيز باز گشت به همان ريشه اول مىكند . به هر حال منظور در اينجا پيچيده شدن نور خورشيد ، و تاريك شدن و جمع شدن حجم آن است . مىدانيم خورشيد در حال حاضر كره اى است فوق العاده داغ و سوزان به اندازه اى كه تمام مواد آن به صورت گاز فشرده اى در آمده و در گرداگردش شعله‌هاى سوزانى زبانه مىكشد كه صدها هزار كيلومتر ارتفاع آنها است ! و اگر كره زمين در وسط يكى از اين شعله‌هاى عظيم گرفتار شود در دم خاكستر و تبديل به مشتى گاز مىشود ! ولى در پايان اين جهان و در آستانه قيامت اين حرارت فرو مىنشيند ، و آن شعله‌ها جمع مىشود ، روشنايى آن به خاموشى مىگرايد ، و از حجم آن كاسته مىشود ، و اين است معنى « تكوير » و لذا در « لسان العرب » آمده است « كورت الشمس : جمع ضوءها و لف كما تلف العمامة » : « معنى تكوير خورشيد اين است كه نور آن جمع و پيچيده مىشود ، همانگونه كه عمامه را مىپيچند » . اين حقيقتى است كه در علم و دانش امروز نيز منعكس است و ثابت خورشيد تدريجا رو به تاريكى و خاموشى مىرود . سپس مىافزايد : و در آن هنگام كه ستارگان بىفروغ گشته و افول كنند « ( * ( وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ) * ) . « انكدرت » از ماده « انكدار » به معنى « سقوط كردن و پراكنده شدن » است ، و از ريشه « كدورت » به معنى « تيرگى و تاريكى » است ، و جمع ميان هر دو معنى در آيه مورد بحث امكان پذير است ، چرا كه در آستانه قيامت ستارگان